Cykl Dafne I —

Dafne I

żywica akrylowa, stal, pył miedzi, pigmenty
131 x 46 x 42
2023

Fragmentarycznie wyłaniająca się kobieca sylweta jest jednocześnie częścią
przyrody, formą schematycznie nawiązującą do kształtu drzewa i drewna jako tkanki.Wyraźne są nawarstwienia i przenikanie. Kierunek przemiany i transformacji jest niedoprecyzowany, powolny. Odsłonięte części figuratywne są częściowo w procesie kształtowania, ale i w rozpadzie. Jest także sfera niedopowiedzenia i tajemnicy co wyrażają części w negatywie.

Wielkowymiarowa rzeźba powstała na przełomie 2021 - 2023, kolejno powstały dwie mniejsze formy: Dafne I.II oraz Dafne I.III

W mojej pracy odniosłam się do dzieła Lorenzo Berniniego, Apollo i Dafne (1622-25),
w którym kobiece przedstawienie Scholten opisuje, jako przerażoną ze zgrozy z szeroko otwartymi ustami z powodu nadchodzącego przemienienia w drzewo. (Scholten, F., Painterly Sculpture, w: Caravaggio Bernini Early Baroque in Rome, Swoboda, G. (red.), Weppelmann,
S., (red.) Hannibal Publishing, Belgium 2019, s. 37).

Natomiast Griselda Pollock, przedstawia inną interpretację. Brytyjska krytyczka sztuki swoje obszerne badania nad tematem urazów i ich emocjonalnych konsekwencji oraz aestetycznej transformacji konkluduje, że ta kanoniczna rzeźba, która przedstawia kobiecą traumę jako chwilową porażkę mężczyzny, jest otwarta na naprawiające, feministyczno-warburgowskie odczytanie, które nie zamknie jej ust ani nie ustali jej znaczeń w wyuczonej rekonstrukcji historycznej kultury intelektualnej lub osobowości artysty lub jego zleceniodawców (Pollock, G., After-affects / After images. Trauma and aesthetic transformation in the virtual feminist museum, Manchester University Press, Manchester 2013, s. 69-70)

Rzeźbię i piszę teksty o sztuce.

Kamila Maria

Kamila Maria